ที่ดูเหมือนฝีใกล้ระเบิดเต็มที่แล้วน่าจะเป็นมูลนิธิวอทช์ด็อก ที่หลายๆ คนเขาตั้งคำถามว่า “เอาเงินบริจาคไปใช้ทำอะไร และใช้ตรงตามวัตถุประสงค์ขององค์กรจริงหรือไม่” คือรักษาดูแลสัตว์ ..เอาจริงเรื่องคนทำงานในมูลนิธิรับเงินเดือน เขาไม่ซีเรียสกันมากหรอกถ้าเขียนแจกแจงรายการค่าใช้จ่ายให้ชัดเจน และไม่ใช่หักค่าดำเนินการหรือเงินเดือนซะเวอร์

กระแส “ดอก ปนัดดา”( นางเคยเขียนหนังสือชื่อนี้ และคิดว่า ตอนนี้คงมีคนอยากเรียกนางแบบนี้ ) ทำให้มีเสียงบ่นเล็กๆ ในโลกโซเชี่ยล ว่า “สังคมไทยจะสนใจข่าวปนัดดาข่าวเดียวไปถึงไหน” ทำนองว่า โอ้ชีวิตมีอะไรอีกเยอะแยะ …บ้างก็สอนว่า สื่อควรไปสืบหาข่าวอื่นมานำเสนอบ้างนะ เพราะปนัดดาก็เข้าตะรางไปแล้ว รออีกทีวันพิพากษาเลยก็ได้

เรื่องปนัดดามันดังมากส่วนหนึ่งเพราะคนแชร์ไปด่าเยอะ เรื่องการสืบเส้นทางการเงินนี่คนสนใจ  อยากรู้ตำรวจแกะรอยอย่างไร อยากรู้ตามธรรมชาติวิสัยว่า “ไอ้ที่โกงๆ ไปเอาเงินไปกินหรูอยู่แพงอะไรบ้าง” ความสนใจมากทำให้อัลกอริธึ่มของหลายคนเห็นข่าว แต่อย่างไรก็ตาม ในโลกโซเชี่ยลฯ ช่องสารเยอะแยะ สามารถหาข่าวได้ตามที่อยากหาอ่าน ถ้าจะถามว่า “ทำไมสื่อไม่ตามเรื่องราคาน้ำมัน ไม่ตามเรื่องสารพิษแม่น้ำ ไม่ตามเรื่องบ่อขยะ ไม่ตามเรื่อง ฯลฯ บ้าง” ก็ต้องบอกว่า “ก็สื่อนำเสนอมาก่อนแล้วไงถึงได้รู้กันว่า ปัญหาเหล่านี้มันมี”

และไม่ใช่ว่า เมื่อข่าวดอกปนัดดาออกมา สื่อโยนข่าวหนักทิ้งหมด พื้นที่ข่าวมันถูกให้ความสำคัญส่วนหนึ่งจากความใหม่สดของเหตุการณ์ การเป็นเรื่องที่ถูกพูดถึงมาก.. ซึ่งข่าวประเภท“ฉีกหน้ากากคนดีย์” มันเข้าใจง่าย คนตัดสินในเชิงจริยธรรมได้ง่ายไม่ซับซ้อน และปนัดดาเป็นสารตั้งต้นข่าว แล้วขยายไปสู่พวกพฤติกรรม “นักบุญทุนคนอื่น” ด้วย ที่หลายคนก็อยากให้จัดการ ไม่อยากให้หากินง่าย บางคนยิ่งถูกเกลียดเยอะเพราะปากดีไปทั่ว

ประเด็นเรื่องมูลนิธิมันต่อยอดไปได้ ..เพื่อป้องกันมิจฉาชีพแนวๆ นี้เกิดขึ้นอีก เห็น “มท.เต้ย”พลพีร์ สุวรรณฉวี รมช.มหาดไทย หารือกับปกรณ์ นิลประพันธ์ รองนายกฯ เตรียมออกกฎหมายดูแลเรื่องการเรี่ยไรของมูลนิธิ และการตรวจสอบให้รัดกุมขึ้น มูลนิธิในประเทศไทยมีเป็นพันแห่ง มหาดไทยจะทำอย่างไร… ขณะที่ทางฝ่ายนิติบัญญัติ กรณ์ จาติกวณิช รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ก็ยื่นหนังสือขอตั้ง กมธ.วิสามัญในการศึกษาแก้ปัญหาเรื่องการใช้เงินบริจาคผิดวัตถุประสงค์ ..ความเคลื่อนไหวเพื่อแก้ปัญหามันมีตามมา ถึงจะถูกว่า “ล้อมคอก” แต่ก็ดีกว่าด่าแล้วจบ

ความที่ช่องสารมันมีเยอะ ถ้าสนใจข่าวหนัก ก็น่าจะรู้ว่า “ช่องไหนนำเสนอข่าวไหน” นี่ไม่ได้หมายถึงแค่ช่องทีวี แต่พวกเพจข่าวต่างๆ ด้วย  ซึ่งผู้รับสารสามารถพิจารณาความน่าเชื่อถือของข้อมูลได้จากการอ้างอิง  ทั้งการอ้างอิงแหล่งข้อมูลในการนำเสนอ และเครดิตของตัวสื่อเอง

แล้วข่าวหนักอะไรที่น่าจะกระตุ้นให้คนไทยสนใจเพิ่ม ?? ถ้าพูดถึงเรื่องการเมือง แล้วบอกว่า “ข่าวเรื่องอำนาจกรรมาธิการ” เห็นทีจะต้องบึนปากใส่ ข่าวเรื่องประธาน กมธ.กฎหมายฯ พยายามจี้ให้ “อธิบดีพวง”นฤชา โฆษาศิวิไลซ์ อธิบดีกรมการปกครอง และ “นายกฯหนู”อนุทิน ชาญวีรกูล นายกฯ และ รมว.มหาดไทย มาตอบเรื่องโกงสอบท้องถิ่น มันเป็นข่าวที่น่ารำคาญ และพยายามอวดอ้างความรู้เทคนิคกฎหมายกันไปมาว่า ฝ่ายไหนถูก พรรคส้มพรรคน้ำเงินชักจะเริ่มด่ากันในการประชุม กมธ. แบบนี้จะไม่ให้เรียกบันเทิงธิปไตย หรือการเมืองน้ำเน่าได้อย่างไร

อะไรที่มันมากไปมันก็ทำให้คนรำคาญ  รังสิมันต์ โรม ประธาน กมธ.กฎหมายควรทบทวนท่าทีตัวเองในเรื่องนี้ว่า “อย่าสร้างความหน่ายทางการเมือง” ในช่วงก่อนอภิปรายไม่ไว้วางใจ ..ข่าวว่า รังสิมันต์เคยถาม “เห็นการโกงสอบท้องถิ่นแล้วจะให้ กมธ.นิ่งดูดายหรืออย่างไร” ก็เห็นจะต้องบอกว่า กมธ.ได้ทำเท่าที่ทำได้แล้ว ถ้าจะเอาอำนาจให้คุณให้โทษ หน่วยงานรัฐเขาก็ยื่นสอบกับองค์กรที่มีหน้าที่โดยตรงไปแล้ว ทั้ง ป.ป.ช. กองปราบ ปปง. หรือกระทั่งคณะกรรมการพิทักษ์ระบบคุณธรรมของกระทรวงมหาดไทยเอง และมหาดไทยก็มีอำนาจตัดสินใจเรื่องจะทำอย่างไรกับคนโกงสอบ…ภาครัฐก็ไม่ได้นิ่งดูดาย .. กมธ.มีทำได้แค่แสวงหาข้อเท็จจริง แล้วที่ท่าใหญ่มาก คือ กมธ.มุ่งเล่นการเมืองหรือไม่

ที่โวยวายว่า การจะกำหนดว่า เวลา กมธ.จะสอบเรื่องอะไร หรือสอบใคร ต้องเป็นมติ กมธ.ทำให้ตัดแขนขาของฝ่ายค้านในการตรวจสอบ ก็ลองตรองดูเอาเถิดว่า 1. พอมีอำนาจแล้วเล่นอะไรกัน ??  ฝ่ายรัฐบาลก็ไม่ยอมง่ายๆ หรอกถ้ากลายเป็นเรียกมาโชว์ออฟ ทำทีซักผู้มาชี้แจงโชว์ ..ข้าราชการประจำก็ไม่ชอบ  2. จริงๆ มันไม่ใช่การตัดอำนาจ แค่ให้กลับไปเคร่งครัดตามข้อบังคับการประชุมเดิมที่เคยออกตอนปี 62  และ 3. เรื่องที่ฝ่ายค้านตรวจสอบ ก็เห็นใช้ช่องทางอื่นมาตลอดโดยเฉพาะการเผยแพร่ข่าวผ่านสื่อมวลชน ตอนตรวจสอบประกันสังคมเห็นทำออกบ่อย

ข่าวหนักที่น่าสนใจ ณ ขณะนี้ ไม่เรียงลำดับความสำคัญ…เรื่องแรกขอยกให้โรงงานขยะปล่อยสารพิษที่ จ.ปราจีนบุรี พอน้ำท่วมตอผุดขึ้นมาทันที  สารพิษปนเปื้อนไปกับน้ำเห็นคราบเป็นปื้นชวนสยอง ถ้าน้ำพิษซึมเปื้อนไปสู่แหล่งน้ำที่เป็นน้ำดิบของน้ำประปาก็ฉิบหายกันหมด… ประเทศไทยมีปัญหาจัดการขยะพิษ สมัยรัฐบาล คสช.ที่ใช้อำนาจตาม ม.44 เปิดโรงไฟฟ้าขยะ ( คำสั่งที่ 4/2559 ) ไม่มีการคุมโซนนิ่ง  โรงงานขยะแห่กันมาเปิด  .. ต่อมาเลิกคำสั่ง คสช.ในปี 68 แต่ขยะบานเบิกอยู่แบบนี้จะทำยังไงต่อ ??  ฟ้องรัฐบาล คสช.ก็ทำไม่ได้เพราะมากับรัฐประหาร เป็นรัฏฐาธิปัตย์ หรืออารมณ์ประมาณกูใหญ่สุดในแผ่นดินทำอะไรไม่ได้

แล้วฟ้องโรงงานอะไรอย่างไร ? มีมาตรการบำบัดน้ำเสียอะไรที่รัฐบาลควรเอามาทำ และเชื่อถือได้ว่า สำเร็จ กระบวนการเริ่มแก้ปัญหาจะทำอย่างไร คำถามเรื่องน้ำเสียเต็มไปหมด

อีกเรื่องหนึ่งก็เป็นน้ำเสียทางเหนือ  การขุดเหมืองแร่ในฝั่งรัฐฉาน ประเทศเมียนมา  ทำให้เกิดสารปนเปื้อนในแม่น้ำสาย การประปาส่วนภูมิภาคงดผลิตน้ำประปาเนื่องจากพบสารหนูเกินค่ามาตรฐาน 28 เท่า มีข่าวว่า น้ำปนเปื้อนถูกใช้ในทางการเกษตรอาจสร้างปัญหาต่อผลิตผล .. น่าสนใจว่าจะจัดการอย่างไร เพราะการขุดแร่แรร์เอิร์ธมันดันอยู่ในพื้นที่กองกำลังที่ต่อต้านรัฐบาลเมียนมา เป็นพื้นที่ที่ว้าอยู่  จะตั้งคณะกรรมการกลั่นกรองเทคนิคตรวจสอบไม่ทราบมีประโยชน์มากน้อยแค่ไหน เมื่อตรวจก็เจอสารพิษ แต่ปัญหาคือ “แล้วทำไงต่อ” เมื่อปัญหาจ่อคือขึ้นทุกวัน ..ไปกดดัน “ลูกค้าแร่แรร์เอิร์ธ”ได้หรือไม่ว่า กระบวนการผลิตทำให้สิ่งแวดล้อมฉิบหาย อย่าไปซื้อ ก็ท่าจะยาก สิ่งที่ประชาชนต้องการ คือความชัดเจน ว่า จะใช้ชีวิต จะทำการเกษตรได้อย่างไร อะไรปนเปื้อนบ้าง

ข่าวหนักอีกเรื่อง คือการโจมตีทางไซเบอร์ ในต่างประเทศมีข่าวทยอยออกมาแล้ว ทางการไทย รมว.ดีอีได้คุยหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเตรียมรับมือสัปดาห์ก่อน ซึ่งก็ต้องขอให้รับมือได้  เพราะไม่ใช่เรื่องสนุกที่จะเอามาแช่งกันในทางแบบว่า ..ไม่ชอบรัฐบาลนี้ ไม่ชอบลูกบ้านใหญ่ ก็ขอให้ทำอะไรๆ ฉิบหาย.

………………………………………………………
คอลัมน์ : ที่เห็นและเป็นอยู่
โดย “บุหงาตันหยง”
 

คลิกอ่านบทความทั้งหมดได้ที่นี่