ชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นต่อไป ทีมชาติไทย ชุด 17 ปี ฝันค้างไม่ได้ไปบอล 17 ปีโลกอีก หลังจากรอมา 27 ปี ก็ต้องรอไปอีกอย่างน้อยเป็น 28 ปี
ฟีฟ่า เพิ่มจำนวนทีม เพิ่มโควตาเอเชีย มากโข เป็น 8 ทีม เราก็ยังทำไม่สำเร็จ
หนที่แล้วก็หวังเยอะ แล้วทำไม่ได้ แพ้ อุซเบกิสถาน 1-4, แพ้ “เจ้าภาพ” ซาอุดิอาระเบีย 1-3, แพ้จีน 0-2
หนนี้ก็หวังเยอะ ก็ทำไม่ได้ แพ้ ทาจิกิสถาน 0-2 แพ้ ซาอุฯ 0-2
2 เกมล่าสุด เรามาทำนองเดียวกัน โดนยิงต้นเกม-ท้ายเกม
นัดแรก วินาทีที่ 20 กับ นาที 90+7 ส่วนนัด 2 โดน นาทีที่ 4 กับ 90+2

ทีมไทย อาจจะโชคร้าย ที่จับสลากเจอทีมแข็ง ปีที่แล้ว เจอ “อุซเบกิสถาน” ที่ไปเป็นแชมป์เลยนะ แล้วก็ “ซาอุฯ” ที่เป็นเจ้าภาพ และได้รองแชมป์ นั่นไง แข็งโป๊ก
หนนี้ก็โชคร้ายที่เจอเจ้าภาพอีกแล้ว
แล้วก็อะไรไม่เข้าทาง เปิดมาโดนยิงเร็ว เกมแพลนก็เสียไป แถมนัดแรกมีใบแดง
นักเตะไทยทำเต็มที่แล้ว สู้แล้ว มีโอกาส เพียงแค่จบไม่ได้
เราโชคร้าย!!!

แต่อย่างที่ว่าข้างต้น ชีวิตไม่สิ้นก็ดิ้นกันไป สมัยนี้ บอล 17 ปีโลก เตะกันทุกปี
ปลายปีนี้ก็จะคัดเลือกแล้ว ก็จะเป็นรุ่น 16 ปี ชุดที่ไปตกรอบแรกบอลชิงแชมป์อาเซียน(แหม ก็แบกอายุนี่) ดันขึ้นมา
ถ้าดึงมาเป็นเจ้าภาพคัดเลือกได้ แล้วเอาตัวรอดผ่านเข้ารอบสุดท้ายได้อีก ก็ได้ลุ้นอีก
เอาตั้ง 8 ทีม ผ่านรอบแรกก็เข้าแล้ว
เมื่อมีโอกาสก็พยายามกันไป พยายามในแบบเรานี่แหละ
เผื่อจะได้เข้ารอบสุดท้ายอีก
เผื่อจะไม่โดนยิงเร็วต้นเกม
เผื่อจะไม่ “โชคร้าย” จับสลากเจอทีมแข็งๆ
…เผื่อจะ “โชคดี” บ้าง.




