น.ส.แอนนา เซบาสเตียน เปรายิล นักบัญชีของบริษัท เอิร์นสท์ แอนด์ ยัง (อีวาย) เสียชีวิตเมื่อเดือน ก.ค. ที่ผ่านมา หลังจากเข้าทำงานได้เพียง 4 เดือน ซึ่งพ่อแม่ของเธอกล่าวหาว่า “แรงกดดันที่มากเกินไป” ในงานใหม่ของเปยาริล ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ และทำให้เธอเสียชีวิตในเวลาต่อมา
กระนั้น อีวาย ก็ปฏิเสธข้อกล่าวหาข้างต้น โดยระบุว่า เปรายิลได้รับมอบหมายงานเหมือนกับพนักงานคนอื่น ๆ และบริษัทไม่เชื่อว่า แรงกดดันในการทำงาน จะสามารถคร่าชีวิตของเธอได้
การเสียชีวิตของเปรายิล สร้างความสะเทือนใจอย่างมาก และทำให้เกิดการถกเถียงเกี่ยวกับ “วัฒนธรรมการทำงานแบบเร่งรีบ” ที่ได้รับการส่งเสริมโดยบริษัทและสตาร์ตอัพหลายแห่ง ซึ่งเป็นจริยธรรมในการทำงานที่ให้ความสำคัญกับผลงานเป็นอันดับแรก และมักแลกมาด้วยความเป็นอยู่ที่ดีของพนักงาน
แม้บางคนกล่าวว่า วัฒนธรรมเช่นนี้ขับเคลื่อนนวัตกรรมและการเติบโตทางเศรษฐกิจ ซึ่งหลายคนเลือกที่จะทำงานล่วงเวลาเพราะความหลงใหลและความทะเยอทะยาน แต่ในทางตรงกันข้าม คนบางกลุ่มโต้แย้งว่า พนักงานมักถูกกดดันจากฝ่ายบริหารของบริษัท จนทำให้เกิด “ภาวะหมดไฟ” และมีคุณภาพชีวิตที่ลดลง
กรณีของเปรายิล ทำให้หลายคนประณามอีวาย สำหรับ “วัฒนธรรมการทำงานที่เป็นพิษ” โดยแบ่งปันประสบการณ์ของพวกเขาบนสื่อสังคมออนไลน์ ซึ่งผู้ใช้งานรายหนึ่งกล่าวว่า เขาถูกบังคับให้ทำงาน 20 ชั่วโมงต่อวัน ในบริษัทที่ปรึกษาชั้นนำแห่งหนึ่ง โดยไม่ได้รับค่าล่วงเวลา ขณะที่อดีตพนักงานของอีวายคนหนึ่ง วิพากษ์วิจารณ์วัฒนธรรมการทำงานของบริษัท รวมถึงกล่าวหาว่า พนักงานมัก “ถูกล้อเลียน” เพราะเลิกงานตรงเวลา และ “ถูกทำให้อับอาย” เพราะสนุกไปกับวันหยุดสุดสัปดาห์
อนึ่ง การเสียชีวิตของเปรายิล ไม่ใช่เหตุการณ์แรกที่ทำให้วัฒนธรรมการทำงานของอินเดีย ตกอยู่ภายใต้การตรวจสอบอย่างละเอียด เนื่องจากในเดือน ต.ค. ปีที่แล้ว ผู้ก่อตั้งร่วมของบริษัทแห่งหนึ่ง ถูกวิจารณ์จากการเสนอแนะให้คนอินเดียรุ่นใหม่ทำงาน 70 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ เพื่อกระตุ้นการเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศ
อีกทั้งในปี 2565 ผู้ก่อตั้งบริษัทบางคนขอให้คนหนุ่มสาว “หยุดบ่น” เกี่ยวกับเวลาทำงาน และแนะนำว่า พนักงานใหม่ควรเตรียมพร้อมที่จะทำงาน 18 ชั่วโมงต่อวัน ในช่วง 4-5 ปีแรกของอาชีพการงาน ไม่ว่าพวกเขาจะทำงานอะไรก็ตาม
อย่างไรก็ตาม ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต และนักเคลื่อนไหวด้านสิทธิแรงงานต่างกล่าวว่า ความต้องการเหล่านั้นไม่ยุติธรรม และทำให้พนักงานเครียดอย่างมาก ซึ่งในกรณีของเปรายิล มารดาของเธอกล่าวว่า บุตรสาวของเธอมีอาการ “วิตกกังวลและนอนไม่หลับ” หลังเข้าทำงานที่อีวายได้ไม่นาน
ทั้งนี้ นายชยัม ซันเดอร์ นักเศรษฐศาสตร์แรงงาน กล่าวว่า วัฒนธรรมการทำงานของอินเดีย เปลี่ยนไปหลังช่วงทศวรรษที่ 1990 ซึ่งเกิดขึ้นพร้อมกับการเติบโตของภาคส่วนบริการ ส่งผลให้บริษัทต่าง ๆ หลีกเลี่ยงกฎหมายแรงงาน เพื่อตอบสนองความต้องการในการทำงานตลอด 24 ชั่วโมง
“หากต้องการให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างแท้จริงในวัฒนธรรมขององค์กร มันจำเป็นต้องมี ‘การเปลี่ยนแปลงกรอบความคิด’ ซึ่งทั้งบริษัทและพนักงาน ต้องมีทัศนคติในการทำงานที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น โดยมองว่าการทำงานเป็นเรื่องสำคัญ แต่มันไม่ใช่เพียงส่วนเดียวของชีวิต และเป้าหมายเดียวของชีวิต” ซันเดอร์ กล่าวทิ้งท้าย.
เลนซ์ซูม
เครดิตภาพ : GETTY IMAGES
