สถานีอัตโนมัติระหว่างดวงดาว “เวเนรา-7” (Venera-7) เดินทางออกจากท่าอวกาศยาน “ไบโคนูร์ คอสโมโครม” (Baikonur Cosmodrome) ไปยังดาวศุกร์ เมื่อ 55 ปีก่อน ในวันที่ 17 ส.ค. 2513 ซึ่งต่อมาไม่ถึง 4 เดือน ยานลงจอด “วีนัส-7” (Venus-7) ก็ดำเนินการถ่ายโอนข้อมูลเป็นครั้งแรก หลังลงจอดอย่างนุ่มนวลบนพื้นผิวของดาวเคราะห์ดวงที่สองจากดวงอาทิตย์
ย้อนกลับไปในช่วงทศวรรษที่ 1950 นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์หลายคนมองว่า ดาวศุกร์เป็นหนึ่งในดาวเคราะห์ที่ “สะดวกที่สุด” สำหรับการลงจอด การสำรวจ และการตั้งอาณานิคม ซึ่งพวกเขาเชื่อว่า ดาวเคราะห์ดวงนี้เปรียบเสมือน “ฝาแฝดของโลก” ที่มีอายุน้อยกว่า และภายใต้ชั้นเมฆหนาทึบ มีสภาพแวดล้อมของโลกยุคก่อนประวัติศาสตร์
อย่างไรก็ตาม การศึกษาพร้อมด้วยความช่วยเหลือของยานอวกาศ ค่อย ๆ ทำลายทัศนคติเชิงบวกทั้งหมด หลังยานเวเนรา-1 (Venera-1) ของสหภาพโซเวียต บินไปยังดาวศุกร์เป็นระยะทาง 100,000 กิโลเมตร เมื่อปี 2504 ซึ่งหนึ่งปีต่อมา ยานอวกาศ “อเมริกัน มารีเนอร์-2” (American Mariner-2) ได้รับข้อมูลเกี่ยวกับชั้นบรรยากาศที่ร้อนมากของดาวศุกร์
แม้ข้อมูลดังกล่าวไม่ได้หยุดยั้งนักวิทยาศาสตร์ และหลังจากนั้นเพียง 5 ปี บรรดาผู้เชี่ยวชาญของสหภาพโซเวียต ก็ส่งสถานีอัตโนมัติระหว่างดวงดาว “เวเนรา-4” (Venera-4) ไปยังดาวศุกร์ โดยคาดว่ายานลงจอดจะทำงานท่ามกลางอุณหภูมิ 425 องศาเซลเซียส และความกดอากาศสูงสุด 10 เท่าของชั้นบรรยากาศโลก
แต่น่าเสียดายที่ความพยายามข้างต้นยังไม่เพียงพอ เนื่องจากตัวยานพังเสียหาย และข้อมูลที่ส่งกลับมาได้เผยให้เห็นว่า ความกดอากาศใกล้พื้นผิวของดาวศุกร์ สูงกว่าความกดอากาศบนพื้นผิวโลกประมาณ 90-100 เท่า
อนึ่ง ภารกิจเวเนรา-7 คำนึงถึงทุกสิ่งที่นักวิทยาศาสตร์รู้ เกี่ยวกับชั้นบรรยากาศของดาวศุกร์ที่ไม่เหมาะสำหรับการอยู่อาศัย ซึ่งความพยายามครั้งใหญ่ และวิธีแก้ปัญหาที่เป็นผลงานอันยิ่งใหญ่ของวิศวกรจากองค์กรอวกาศหลายแห่งของสหภาพโซเวียต ทำให้ยานวีนัส-7 ลงจอดบนพื้นผิวดาวศุกร์ได้สำเร็จ และนักวิทยาศาสตร์ของสหภาพโซเวียต สามารถวัดความกดอากาศและอุณหภูมิบนพื้นผิวของดาวศุกร์ได้อย่างแม่นยำ ซึ่งอยู่ที่ 90 เท่าของชั้นบรรยากาศโลก และ 475 องศาเซลเซียส ตามลำดับ
ถึงจะผ่านมาแล้ว 55 ปี แต่เหตุการณ์เหล่านี้ถูกมองว่าเป็นเรื่องราวที่น่าอัศจรรย์ ซึ่งในขณะเดียวกัน ความต้องการข้อมูลใหม่ก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง นั่นหมายความว่าจำเป็นต้องมีภารกิจระหว่างดวงดาวอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม ภารกิจสำรวจอวกาศของโลกยังไม่สามารถทำได้ในตอนนี้ เนื่องจากแต่ละภารกิจล้วนเป็นโครงการที่มีค่าใช้จ่ายสูงมาก และใช้เวลานานมาก
ทั้งนี้ รัสเซียอยู่ระหว่างการดำเนินโครงการสถานีอัตโนมัติระหว่างดวงดาว “เวเนรา-ดี” (Venera-D) ซึ่งภารกิจนี้จะประกอบด้วยยานลงจอด ยานสำรวจแบบบอลลูน และยานอวกาศเพื่อการโคจร สำหรับการศึกษาชั้นบรรยากาศ พื้นผิว และโครงสร้างภายในของดาวศุกร์ รวมถึงพลาสมารอบดาวเคราะห์อย่างครอบคลุม
เมื่อเดือน มี.ค. ที่ผ่านมา นายเลฟ เซเลนี ผู้อำนวยการฝ่ายวิทยาศาสตร์ และนักวิชาการจากสถาบันวิจัยอวกาศของรัสเซีย กล่าวว่า นักวิทยาศาสตร์ยืนยันที่จะส่งยานวีนัส-ดี (Venus-D) ในปี 2574 หรือ 2575 ในช่วงเวลาเดียวกันกับที่เพื่อนร่วมงานต่างชาติจะดำเนินภารกิจ และส่งยานอวกาศไปยังดาวศุกร์
แต่จนถึงขณะนี้ มันเป็นเรื่องยากที่จะบอกได้ว่า ยานวีนัส-ดี จะออกเดินทางเพื่อปฏิบัติภารกิจเมื่อใด.
เลนซ์ซูม
เครดิตภาพ : AFP
