แล้วผู้ที่เคยกระทำควรทำอย่างไร? ประเด็นนี้เป็นเรื่องละเอียดอ่อน และแต่ละครอบครัวมีบริบทแตกต่างกัน แต่โดยทั่วไป สิ่งสำคัญไม่ใช่การรีบอธิบาย แก้ตัว หรือทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หากผู้ที่เคยกระทำสามารถยอมรับความรู้สึกของผู้เสียหาย รับฟังโดยไม่ปฏิเสธ และแสดงความรับผิดชอบต่อผลกระทบที่เกิดขึ้นได้ ก็อาจช่วยลดบาดแผลทางใจที่ค้างอยู่มานานได้ระดับหนึ่ง ในบางครอบครัว อาจจำเป็นต้องมีผู้เชี่ยวชาญ เช่น จิตแพทย์ นักจิตวิทยา หรือครอบครัวบำบัด เข้ามาช่วยพูดคุย เพื่อให้ทุกฝ่ายสามารถรับมือกับความรู้สึกที่ซับซ้อนนี้ได้อย่างปลอดภัย เพราะเป้าหมายสำคัญ ไม่ใช่การทำให้ทุกคนลืมเรื่องนี้ แต่คือการทำให้ทุกคนสามารถอยู่กับความจริงได้ โดยไม่ทำร้ายกันซ้ำอีก
สิ่งที่สังคมควรเข้าใจ การล่วงละเมิดทางเพศในเด็ก ไม่ว่าจะถูกเรียกว่า “ข่มขืน” หรือ “อนาจาร” ล้วนเป็นเรื่องที่ส่งผลกระทบต่อชีวิตคนคนหนึ่งได้อย่างยาวนาน บางครั้ง สิ่งที่ผู้เสียหายต้องการมากที่สุด อาจไม่ใช่การตัดสินว่าเรื่องนั้น หนักพอไหมแต่อยากให้มีคนเข้าใจว่า สิ่งที่เขาเจอ มันเจ็บจริงและบางบาดแผล แม้เวลาจะผ่านไปหลายสิบปี ก็อาจยังไม่หายไปเสียทีเดียว
เมื่อเราเป็นเพียง ผู้รับรู้ข่าวสาร ควรมีสติอย่างไร? ทุกครั้งที่มีข่าวเกี่ยวกับการล่วงละเมิดทางเพศ โดยเฉพาะเมื่อเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นภายในครอบครัว สังคมมักมีความเห็นมากมายเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว บางคนรีบตัดสินว่าใครผิดใครถูก บางคนตั้งคำถามกับผู้ที่ออกมาเปิดเผย และบางคนแสดงความเห็นรุนแรงจนกลายเป็นการซ้ำเติม แต่เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องละเอียดอ่อนอย่างยิ่ง เพราะคนภายนอกไม่มีวันรู้รายละเอียดทั้งหมดที่เกิดขึ้นจริงภายในครอบครัวนั้น
การรีบวิจารณ์ หรือตั้งคำถามในลักษณะกล่าวโทษ เช่น ทำไมเพิ่งพูด?, ถ้ารุนแรงจริงทำไมอยู่เฉยตั้งนาน, ทำไมครอบครัวไม่จัดการตั้งแต่แรก, แม้อาจเป็นคำถามที่เกิดจากความสงสัย แต่สำหรับผู้ที่เคยผ่านเหตุการณ์คล้ายกัน คำพูดเหล่านี้อาจกลายเป็นการตอกย้ำบาดแผลโดยไม่ตั้งใจ
สิ่งที่ประชาชนควรทำ คือ รับฟังอย่างมีสติ แยกข้อเท็จจริงออกจากความเห็น และระวังไม่ส่งต่อความเกลียดชังหรือคำตัดสินที่อาจทำร้ายใครเพิ่มขึ้น เราไม่จำเป็นต้องตัดสินแทนศาล ไม่จำเป็นต้องเลือกข้างจากข้อมูลเพียงบางส่วน และไม่จำเป็นต้องแสดงความคิดเห็นในทุกเรื่อง บางครั้ง การมีวุฒิภาวะในการรับรู้โดยไม่ซ้ำเติม คือความรับผิดชอบทางสังคมที่สำคัญที่สุด
ข่าวลักษณะนี้ควรเป็นโอกาสให้สังคมเรียนรู้ว่า การล่วงละเมิดทางเพศในครอบครัวเกิดขึ้นได้จริง ผู้เสียหายจำนวนมากใช้เวลาหลายปีจึงกล้าเปิดเผย บาดแผลทางใจอาจอยู่ได้นาน แม้เหตุการณ์จะผ่านไปแล้ว หากเรารับรู้ข่าวด้วยความเข้าใจ มากกว่าความอยากตัดสิน สังคมก็จะกลายเป็นพื้นที่ที่ปลอดภัยขึ้นสำหรับผู้ที่ยังไม่กล้าเล่าเรื่องของตัวเอง
ในข่าวหนึ่งข่าว อาจมีบาดแผลของคนจริงซ่อนอยู่ การรับรู้ด้วยสติ จึงสำคัญกว่าการรีบตัดสิน เราอาจไม่รู้ความจริงทั้งหมดของทุกครอบครัว แต่เราก็เลือกได้ว่าจะไม่เป็นอีกเสียงหนึ่งที่ซ้ำเติมบาดแผลของใคร.
