ปัญหาที่ว่านี้ก็รวมถึง…“ปัญหาคลั่ง”
“ปัญหาคลั่ง” ที่ว่านี้… หมายถึงกรณี “ทาสยาเสพติด” ทั้งที่ยังคงเป็นทาสอยู่ และเป็นอดีตทาส ที่ “สมองเสียหายเพราะพิษภัยยาเสพติด” จนกลายเป็นคนที่มักเกิดอาการหลอนแล้ว “คลั่ง” และ “ก่ออันตรายร้ายแรง”
สมัยก่อนอาการหลอนแล้ว “คลั่ง” ในคนที่สมองเสียหายเพราะพิษภัยยาเสพติดมักจะตามมาด้วยการ “ปีนที่สูง” ปีนเสาไฟฟ้าบ้าง ปีนป้ายโฆษณาบ้าง โดนส่วนมากมักหลอนว่ามีคนจะมาทำร้าย มีคนจะมาฆ่า แล้วสมัยต่อมาที่ฮิต ที่เกิดบ่อย ๆ คือ “จับคน” เอามีดหรือของมีคมอื่น ๆ จ่อคอ จับเด็กบ้าง จับผู้หญิงบ้าง ปรากฏเป็นข่าวระทึกขวัญอยู่เนือง ๆ
มาถึงสมัยนี้ยิ่ง…“ก่ออันตรายร้ายแรง”
“อันตรายร้ายแรง” ที่มักเกิดจากคนที่มีอาการหลอนแล้ว “คลั่ง” จากพิษยาเสพติดทำลายสมอง ปัจจุบันก็ดังที่ทราบ ๆ กัน คือ… “ทำลาย-เผา” ไม่เว้นแม้แต่บ้านตัวเอง หรือถึงขั้น “ทำร้าย-ฆ่า” ไม่เว้นแม้แต่คนในครอบครัวตัวเอง
ประเด็น “น่าคิด–ต้องคิด” ก็คือ “ป้องกันปัญหาการก่ออันตรายโดยคนที่คลั่ง” ซึ่ง… มีมากมายหลายกรณีที่เคยเกิด จริง ๆ น่าจะป้องกันได้ แต่ก็ป้องกันไม่ได้…หรือไม่มีการป้องกัน จนการหลอนแล้วคลั่งบานปลาย
คนหลอน…“คลั่งจนก่อเรื่องเลวร้าย”
ปัจจุบันนี้… คลั่งแล้วทำลายทรัพย์สินต่าง ๆ หรือเผาร้าน เผาบ้าน ทั้งที่เป็นของคนที่คลั่งเอง เป็นของคนในครอบครัวคนที่คลั่งเอง และเป็นของคนอื่น เกิดขึ้นบ่อย ๆ อย่างต่อเนื่อง และปัจจุบันนี้… คลั่งแล้วทำร้ายคน ฆ่าคน ทั้งที่เป็นคนใกล้ตัวหรือคนในครอบครัวคนที่คลั่งเอง และคนอื่น ก็เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง เป็นข่าวสยองขวัญอยู่บ่อย ๆ
มีมากมายหลายกรณี… ทั้ง ๆ ที่ก็รู้ ๆ ก่อนแล้วว่าใครเป็นคนที่เสี่ยงจะเกิดการคลั่งจนก่ออันตราย แต่ที่สุดก็ก่ออันตรายจนได้ เพราะ… ไม่ได้รับการรักษาเพื่อป้องกันอย่างต่อเนื่อง เพราะ… ทั้ง ๆ ที่ก็มีอาการหลอนจนคลั่งแล้ว แต่ไม่มีการควบคุมตัว หรือควบคุมไว้แค่ชั่วคราว ด้วยข้อจำกัดของครอบครัว และระบบหน่วยงานรัฐ
ป้องกันปัญหาไม่ดีพอ…“นี่ต้องแก้ไข”
คอลัมน์ “พิสัยไกร” เคยสะท้อนคำถามคาใจของสังคม กรณีการทำสงครามกับยาเสพติดในไทยดูแผ่ว ๆ ไปหรือเปล่า? แล้วการทำสงครามกับยาเสพติดโดยหน่วยงานรัฐต่าง ๆ ก็ดูจะเข้มข้นมากขึ้น ซึ่งก็เป็นเรื่องดีที่น่าชื่นชม แต่วันนี้ ณ ที่นี้คอลัมน์ “พิสัยไกร” ก็ขอสะท้อนอีกคำถามคาใจ กรณี “ไฉนจึงป้องกันปัญหาคลั่งอันตรายไม่ค่อยได้??”
ทั้งนี้ ป้องกันการก่ออันตรายโดยคนที่คลั่งเพราะพิษยาเสพติดให้จริงจังยิ่งขึ้น โดยครอบครัวก็ส่วนหนึ่งขณะที่ ป้องกันโดยหน่วยงานรัฐก็ต้องยกระดับให้ดียิ่งขึ้น โดยรัฐบาลต้องหนุนให้มากขึ้น ซึ่งก็ ขอฝากรัฐบาล อนุทิน ชาญวีรกูล ตั้งแต่ รัฐมนตรีกระทรวงต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง จนถึงนายกรัฐมนตรี เพิ่มดีกรี ใส่ใจคิดแก้ปัญหาด้วย…
“คลั่ง” กรณีนี้ “นี่ก็ปัญหาของรัฐบาล!!”.
‘ไกรเลิศ’
