พี่ อรุณ วัชรสวัสดิ์  การ์ตูนนิสต์การเมืองฝีมือเทพ เขียนทัชใจเราอย่างแรง พี่อรุณเขียนถึงเหตุการณ์คานปูนถล่มบริเวณด่านดาวคะนองในโครงการการก่อสร้างทางพิเศษสายพระราม 3- ดาวคะนองวงแหวนรอบนอกด้านตะวันตกที่สร้างค่อมทางด่วนเก่า ทำให้มีคนตายถึง 6 คน รวมวิศวกรผู้คุมงานด้วย บาดเจ็บกว่า 20 เมื่อตีหนึ่งกว่า เสาร์ 15 มี.ค. 68 หนล่าสุด โดยมี ปิศาจ 2 ตน (ยมบาล) ยืนอยู่บนสะพานเหล็กหักกลาง ข้างล่างมีซากปูนกองพะเนินทับศพอยู่ คุยกันว่า “เราอย่าเพิ่งไปไหนเลย เดี๋ยวก็เกิดอีกแน่” ช่างเป็นการ์ตูนที่ขำขื่น (ขม) ชวนรันทดคับแค้นใจจริง ๆ

ตัวเลขผู้คนที่ต้องใช้ถนนพระราม 2 ทั้งเข้าและออก ไม่น้อยนะ วันหนึ่ง ๆ เป็นแสน มันเป็นเส้นทางสำคัญผ่านไป 14 จังหวัดภาคใต้  คิดดูแล้วกันมีผลกระทบในวงกว้างขนาดไหน

เราอยู่พระราม 2 กว่า 20 ปี น่าจะใกล้ 30 ปีแล้ว ตลอดเวลาคือ ถนนพระราม 2 ไม่เคยร้างการก่อสร้างเลย มีโครงการผุดใหม่ตลอดเวลา จากเดิม ถนน 2 เลนไป 2 เลนมา กลับบ้านฝนตกน้ำท่วม จู่ ๆ ขับตกถนนไม่รู้ตัว มันทั้งมืดและแคบ ตอนกลางวันมีเด็กขายไข่ปิ้ง ข้าวโพดต้มแทนเด็กขายพวงมาลัยตามสี่แยก แล้วก็ขยายเป็น 8 เลน 12 เลน มีการซอยสัญญาจ้างถี่ยิบเพราะหาผู้รับเหมาไม่ได้ ผู้รับเหมาทิ้งงานเป็นว่าเล่น เพราะสร้างไม่คุ้มกับที่ต้อง “จ่ายเงินค่าหัวคิว” ให้ผู้มีอำนาจอนุมัติหรือเปล่า ไม่รู้ จนถูกเรียก “ถนน 7 ชั่วโคตร” เพราะสร้างไม่เสร็จซักที

ทั้งที่เป็นถนนสายหลัก ผ่านไป 14 จังหวัดภาคใต้ มันตลก (บัดซบ) มั้ยล่ะ แถมไร้ระบบขนส่งมวลชนดี ๆ อีก  

อ้อ เคยมีพรรค ปชป. ขึ้นป้ายเบ้อเร่อ รถไฟฟ้าจะมาด้วยนะเออ แล้วก็ถอดป้ายออกในที่สุด ตอนน้ำท่วมใหญ่ ปี 54 ถนนพระราม 2 ถูกทำเป็น “ฟลัดเวย์” เพื่อระบายน้ำไปออกอ่าวไทย แล้วต่อมาก็ถมอีก เปลี่ยนมาทำมอเตอร์เวย์ข้ามไปสมุทรสาคร ทั้งถนนเต็มไปด้วย “คานปูนใหญ่ ๆ” อยู่เหนือหัว ปิดถนนที 3-4 เลนมาเป็นปีแล้ว รถติดวินาศสันตะโร เผาพลาญนำ้มันเล่น ทั้งที่น้ำมันแพงโคตร ประเมินความสูญเสียทางเศรษฐกิจไม่ได้ เศษปูนเศษหินจะหล่นทับรถใคร หัวใคร เรื่องของมัน เฮงก็รอด ซวยก็โดน ซวยสุดก็ถึงตาย ลูกหลานไปทำงานแต่ละวันต้องสวดมนต์เอา

ทำไมไม่ย้ายไปอยู่ที่อื่น (วะ) ทนอยู่หาพระแสงอะไร ก็ไม่มีเงินมากพอจะเปลี่ยนวิถีชีวิตไง ข้อมูลที่ว่ามาข้างต้นถูกผิดไปบ้าง เราขออภัย แต่มันก็เป็นแบบนี้ล่ะ โศกนาฏกรรมล่าสุดเมื่อวันเสาร์ไม่ใช่ครั้งแรกและครั้งสุดท้าย

ย้อนไปใกล้ ๆ ในปี 65-67 เกิดเหตุการณ์ใหญ่ ทั้งมีคนตายหลายสิบ บาดเจ็บ รถเสียหาย เกือบ 10 ครั้งแล้ว ปี 68 ยังไม่ทันผ่านไตรมาส 1 ตายแล้ว 6 เจ็บอีก 20 หากรวม 3 ทศวรรษของการก่อสร้างโครงการบนถนนเส้นนี้ เสียชีวิตกว่าร้อย บาดเจ็บกว่า 2,000 คน รถพังเป็นร้อย เคยมีผู้รับผิดชอบต้องติดคุกซักคนมั้ย…นึกไม่ออก

รมว.คมนาคม คนล่าสุด สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ เคยคุมคมนาคมเมื่อ 17 ปีก่อน กลับมามีอำนาจใหม่ ถนนพระราม 2 ก็ยังไม่เสร็จอีก ชื่นชม ที่อย่างน้อยรับรู้ความรันทดของประชาชน สั่งทุกโครงการต้องเสร็จในปี 68 นี้ และให้ทำตอนกลางคืน บรรเทาจราจรสาหัส นั่นทำให้ผู้รับเหมาต้องเร่งงานหนัก ด่านขึ้นลงดาวคะนอง ปิดตั้งแต่ 3 ทุ่มถึงตี 5 อีก 2 เดือนจะครบปี เราเห็นด้วยที่โครงการต้องเดินหน้าและสร้างให้เสร็จโดยเร็ว มันไม่มีทางเลือก แม้เป็นปมก่ออุบัติเหตุ สมุดพกหักคะแนนถึงขั้นแบนก็ดี  แต่ปัญหาคือแบนหนัก ๆ จะเจอทิ้งงานอีกหรือไม่…?!?

เฉพาะหน้าคือ การทำงานใกล้ชิดช่วยผู้รับเหมาแก้ปัญหาจริงจัง ให้งานจบตามเวลาให้ได้ แล้วจะเป็นผลงานโบแดง ล่าสุด นายกฯ แพทองธาร ชินวัตร เอาเรื่องนี้เป็น “วาระแห่งชาติ” เรียกทุกหน่วยเกี่ยวข้องทะลุทะลวงวิกฤติบนถนนพระราม 2  สั่งเอาผิดผู้รับเหมาทั้งแพ่งและอาญา “ถอดบทเรียน” หาสาเหตุ ซึ่งถูกต้อง  ให้เป็นโมเดลการก่อสร้างโปรเจกต์อื่น ๆ ต่อไป แต่อย่าลืม นักการเมือง ข้าราชการตัวแสบ ทุจริตรุมกินหัวคิวผู้รับเหมาว่าสาหัสแค่ไหน

ควรถอดบทเรียนคำพูด ผู้ว่าฯ กทพ. นายสุรเชษฐ์ เหล่าพูลสุข “…ถ้าผมเป็นคนผูกเหล็กเอง ผมจะรับผิดชอบ ให้ผมลาออกก็ไม่ทำคนตายฟื้นมาได้ ถ้าลาออกต้องลาออกทั้งประเทศ ทั้งกรม…” นายกฯ รับได้หรือไม่ ทำไมพูดแบบนี้

พระราม 2 วิปโยค ก็เพราะเรามีข้าราชการ-มีนักการเมือง ที่ไร้จิตสำนัก ไร้ความรับผิดชอบนี่ล่ะ.

…………………………………….
ดาวประกายพรึก

อ่านบทความทั้งหมดที่นี่…