เนื่องเพราะคอลัมน์ “พิสัยไกร” มีคิวมาชวนคิดชวนคุยสัปดาห์ละ 1 ครั้ง ดังนั้นจึงเพิ่งมีโอกาสที่จะขอแสดงความเสียใจกับผู้ที่ต้องสูญเสียจากเหตุการณ์ รถไฟชนรถเมล์ ซึ่งเป็นเหตุสลดที่ ไม่น่าจะเกิด…แต่ก็เกิด!!
ไม่น่าจะสูญเสีย…แต่ก็สูญเสีย!!
เหตุสลดดังกล่าวนี้ จะถือว่าเป็นอุบัติเหตุ…ก็ใช่ เพียงแต่ว่า…เป็นอุบัติเหตุที่ไม่น่าจะเกิดแต่ก็เกิด เป็นความสูญเสียที่ไม่น่าจะสูญเสียแต่ก็สูญเสีย เป็น อุบัติเหตุทางถนน+ทางราง…ที่วินาศสันตะโรอย่างน่าสลดใจยิ่ง!!
ทั้งนี้ แม้เหตุสลดเหตุนี้จะมีประเด็นทางราง แต่ยังไงนี่ก็ใช่ อุบัติเหตุทางถนน ปัญหาที่คอลัมน์ “พิสัยไกร” ชวนคุยชวนคิดไปแล้ว 2 ครั้ง และเป็นปากเป็นเสียงแทนคนไทยเรียกร้องให้มีการแก้ไขป้องกันให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ซึ่งขณะที่ยังไม่มีกระแสขึงขังจากรัฐบาล ปัญหาที่สร้างความสูญเสียวินาศสันตะโรก็เกิดขึ้นอีก…กรณี รถไฟชนรถเมล์
ไม่น่าจะเจ็บตาย…แต่ก็เจ็บตาย!!
กรณี รถไฟชนรถเมล์ เหตุสลดเหตุนี้มีความเกี่ยวข้องกับหลาย ๆ ฝ่าย หลาย ๆ หน่วยงาน ซึ่งไม่ว่าการสอบสวนจะมีผลสรุปเช่นไร? ไม่ว่าจะมีการบ่งชี้ว่าฝ่ายใด? อะไร? หรือใคร? ที่เป็นสาเหตุ จะอย่างไรกรณี “รถไฟชนรถเมล์” ที่มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก นี่ก็เป็นอีกครั้งที่เกิดเหตุสลดที่ สะท้อนชัดถึงความด้อยประสิทธิภาพในการแก้ไขป้องกันอุบัติเหตุทางถนนของประเทศไทย ซึ่ง ณ ที่นี้ก็มิใช่จะโทษรัฐบาลปัจจุบัน แต่… รัฐบาลก็ต้องใส่ใจแก้ไขป้องกัน!!
แม้ ปัญหาอุบัติเหตุทางถนน ยึดโยงกับการบริหารราชการหลายส่วนหลายระดับ หากแต่… รัฐบาลคือระดับในการบริหารที่จะเป็นกลไกสำคัญที่สุดในการแก้ไขป้องกัน ผ่านการมีนโยบายที่เหมาะสม–มีประสิทธิภาพ การใส่ใจสั่งการ–สนับสนุน รวมถึงการใส่ใจอำนวยการให้เกิดการบูรณาการจริง ๆ เพื่อแก้ไขป้องกันปัญหาให้ดีขึ้น
เช่นนี้…จะไม่คาดหวังรัฐบาลคงไม่ได้!!
ประเทศไทย จริง ๆ ก็มีแผนปฏิบัติการความปลอดภัยทางถนนมาตั้งนานแล้ว และโดยหลักการในเชิงวิชาการก็มีกรณี 5 เสาหลักของความปลอดภัยทางถนน ซึ่งไล่ดูย้อนจากเสาปลายสุดคือ… ปรับปรุงระบบดูแลผู้บาดเจ็บจากอุบัติเหตุ ย้อนขึ้นมาอีกคือ… สร้างวินัยจราจรผู้ใช้รถใช้ถนน, ส่งเสริมการใช้ยานพาหนะที่ปลอดภัย และ… สร้างความปลอดภัยด้านโครงสร้างถนน การออกแบบถนน สภาพแวดล้อมถนน ตลอดจนการจัดโครงข่ายถนนที่รองรับผู้ใช้รถใช้ถนนทุกกลุ่ม ซึ่งกับกรณีถนน กับเรื่องเกี่ยวกับ ถนนต้องไม่อันตราย“ นี่…ทางคอลัมน์ “พิสัยไกร” ก็ได้เคยเรียกร้องแทนประชาชนไปแล้ว
ขณะที่ เสาต้นแรกสุด ต้นที่ 1 ของ 5 เสาหลักความปลอดภัยทางถนน คือ… พัฒนาความสามารถในการบริหารจัดการป้องกันและลดอุบัติเหตุทางถนนให้มีประสิทธิภาพ ซึ่ง… รัฐบาลคือกลไกสำคัญสุด
เช่นนี้…ก็หวังว่าจะคาดหวังรัฐบาลได้?
ทั้งนี้ เรื่องผู้มีอิทธิพลยึดครองที่ดินโดยไม่ถูกต้องนายกฯ อนุทิน ชาญวีรกูล บอก มันน่าทุเรศ ยอมรับไม่ได้ ซึ่งกับเรื่อง เหตุสลดบนถนนที่ไม่น่าจะเกิดแต่ก็เกิด นายกฯ คงรู้สึกนึกคิดแบบเดียวกัน…มั้ง? ซึ่ง…คนไทยก็รอดูรัฐบาล นายกฯ รัฐมนตรีที่เกี่ยวข้อง เรื่อง แก้ไขป้องกันภัยบนถนนให้ดีขึ้นในภาพรวม ที่ไม่ใช่ไฟไหม้ฟางเป็นเรื่อง ๆ ไป
รอดูกัน…แก้ภัยบนถนน รัฐบาลแก้ได้ดีมั้ย? จะทำอะไร?… คงไม่เซ็งแซ่…งบสูงลิ่ว อีก??.
‘ไกรเลิศ’
