ยุคทองละครสั้น “เอไอ” ในจีนก่อกระแส “กว้านซื้อใบหน้า” ป้องกันดราม่าละเมิดสิทธิ์

วานนี้ (26 มิ.ย.) สำนักข่าวต่างประเทศรายงานเกี่ยวกับความนิยมที่พุ่งสูงขึ้นของละครสั้นที่สร้างโดยเทคโนโลยี “เอไอ” ในประเทศจีน ได้นำไปสู่ความต้องการใบอนุญาตสิทธิ์ในภาพลักษณ์ที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก จนเกิดเป็นกระแส “กว้านซื้อใบหน้า” ของบุคคลจริงในปัจจุบัน 

อุตสาหกรรมละครสั้นหรือ “ซีรี่ส์แนวตั้ง” ของจีนประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลายนับตั้งแต่เปิดตัวในปี 2561 ด้วยรูปแบบเนื้อหาที่สั้น กระชับและมีความดราม่าเข้มข้น แล้วยังออกแบบภาพเพื่อการรับชมผ่านจอสมาร์ทโฟนโดยเฉพาะ 

ต่อมา เมื่อถึงยุคของการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ อุตสาหกรรมนี้ก็มีการปรับเปลี่ยนขึ้นไปอีกขั้น โดย “เอไอ” ช่วยให้บริษัทต่าง ๆ สามารถผลิตเนื้อหาได้เร็วขึ้นและต้นทุนถูกลงกว่าเดิมอย่างมหาศาล 

สถานีโทรทัศน์ซีซีทีวีของรัฐบาลจีนรายงานว่า ราว 95% ของละครสั้นจำนวน 128,000 เรื่องที่เปิดตัวในไตรมาสแรกของปีนี้ล้วนสร้างขึ้นโดย “เอไอ” แม้จะมีเพียงเศษเสี้ยวเดียวที่ประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลาย แต่เนื่องจากต้นทุนการผลิตในปัจจุบันต่ำมาก การมีละครฮิตเพียงเรื่องเดียวจึงสามารถครอบคลุมค่าใช้จ่ายของละครเรื่องที่ล้มเหลวอีกเป็นพันเรื่องและยังคงทำกำไรได้

อย่างไรก็ตาม ปัญหาใหญ่ประการหนึ่งของละครสั้นเอไอเหล่านี้คือเรื่องสิทธิ์ในภาพลักษณ์ หลังจากเกิดกรณีอื้อฉาวหลายครั้งเกี่ยวกับการ “ขโมยใบหน้า” หรือการใช้เอไอนำรูปลักษณ์ใบหน้าของนักแสดงจริงไปลอกเลียนแบบโดยไม่ได้รับความยินยอม ทำให้บริษัทจีนในปัจจุบันต่างเร่งรีบแย่งชิงสิทธิ์ในใบหน้าของมนุษย์จริงๆ เพื่อนำมาใช้ในเนื้อหาที่สร้างโดยเอไอภายในระยะเวลาที่กำหนด 

นักแสดงหญิงรายหนึ่งที่ใช้นามแฝงว่า หลินหมิ่น โพสต์ข้อความในโซเชียลมีเดีย เผยว่าเธอเพิ่งได้รับข้อความจากผู้กำกับละครสั้นที่เสนอซื้อสิทธิ์ในการใช้ใบหน้าของเธอเป็นเวลาหนึ่งปีในราคา 500 หยวน (ประมาณ 2,455 บาท) 

แม้เธอจะปฏิเสธเพราะมองว่าราคาต่ำเกินไป แต่โพสต์ของเธอกลายเป็นไวรัลบนโซเชียลมีเดียและเผยให้เห็นแนวโน้มดังกล่าว โดยปัจจุบันเอเจนซีต่าง ๆ กำลังจ่ายเงินระหว่าง 500 – 1,500 หยวน (ราว 2,455 –  7,370 บาท) สำหรับสิทธิ์ในการใช้ใบหน้าของบุคคลอย่างถูกต้องตามกฎหมายในละครสั้นเอไอ

ทางด้าน หลี่ซิน (นามแฝง) พนักงานของบริษัทละครสั้นเอไอในเมืองหางโจว เปิดเผยกับสำนักข่าวเฉาหนิวว่า ผู้ที่ขายสิทธิ์ใบหน้าในปัจจุบันส่วนใหญ่เป็นนักศึกษา บรรดาคุณป้า ในชุมชน ตัวประกอบ หรือแม้กระทั่งนักแสดงระดับกลาง เนื่องจากดาราดังจะไม่มีวันเซ็นสัญญาอนุญาตให้ใช้สิทธิ์ในภาพลักษณ์เช่นนี้เด็ดขาด 

ด้านผู้กำกับภาพยนตร์ เฉินซื่อ อธิบายเพิ่มเติมว่า ละครสั้นเรื่องหนึ่งอาจมีนักแสดงหลักเพียง 5 หรือ 6 คน แต่ต้องการตัวประกอบถึงหนึ่งหรือสองโหล และเนื่องจากโมเดลเอไอสร้างภาพมักจะเผลอไป “ขโมย” ใบหน้าของคนที่มีตัวตนจริง บริษัทต่างๆ จึงนิยมซื้อสิทธิ์การใช้รูปลักษณ์จากบุคคลที่มีตัวตนอยู่จริงในตอนนี้เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาทางกฎหมาย 

ข้อเสนอและเงื่อนไขในสัญญาซื้อสิทธิ์การใช้ภาพลักษณ์หรือรูปลักษณ์ของบุคคลเหล่านี้ก็มีความหลากหลาย โดยบางบริษัทจะจ่ายเงินสูงกว่าเพื่อแลกกับสิทธิ์ขาดในภาพลักษณ์ ขณะที่บางบริษัทจ่ายเงินน้อยกว่า แต่เปิดโอกาสให้ผู้ร่วมงานสามารถนำใบหน้าของตนไปขายให้ผู้ผลิตละครสั้นรายอื่นเพิ่มเติมได้ นอกจากนี้ บริษัทผู้ผลิตละครสั้นยังพยายามลดต้นทุนการผลิตด้วยการสร้าง “นักแสดงเอไอ” ของตัวเองขึ้นมา ซึ่งก็ตกเป็นประเด็นวิพากษ์วิจารณ์ในประเทศจีนเช่นกัน

เรียบเรียงโดย : ทีมข่าวต่างประเทศ

ที่มา : odditycentral.com

เครดิตภาพ : Generated by Gemini