ในหน้าประวัติศาสตร์การเมืองร่วมสมัยของลาตินอเมริกา คงไม่มีชื่อของทายาทนักการเมืองคนใดที่จะสร้างเสียงวิพากษ์วิจารณ์และสะท้อนความแตกแยกได้อย่างลึกซึ้งเท่ากับ นางเคโกะ ฟูจิโมริ บุตรสาวของอดีตประธานาธิบดีอัลแบอร์โต ฟูจิโมริ ผู้ล่วงลับ เส้นทางชีวิตของเธอมิได้เป็นเพียงแค่เรื่องราวของสตรีผู้ทะเยอทะยานในอำนาจ แต่เป็นมหากาพย์แห่งความพยายาม การก้าวข้ามมรสุมกฎหมาย และการอยู่ในสถานะทายาทตระกูลการเมืองซึ่งมีทั้งคนรักและคนชังมากที่สุดในเปรู
เคโกะก้าวเข้าสู่เส้นทางการเมืองตั้งแต่อายุเพียง 19 ปี ในฐานะ “สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง” ของประเทศ หลังบิดาและมารดาหย่าร้างกัน ภาพของหญิงสาวในชุดสากลนิยมที่เดินเคียงข้างผู้นำเผด็จการผู้ปกครองเปรูด้วยนโยบาย “กำปั้นเหล็ก” ระหว่างปี 2533-2543 หล่อหลอมตัวตนทางการเมืองของเธอ
บิดาของเธอได้รับเครดิตอย่างสูงในการปราบปรามกลุ่มกบฏลัทธิเหมา และสยบภาวะเงินเฟ้อรุนแรงจนกอบกู้เศรษฐกิจของเปรูเอาไว้ได้ แต่ในเวลาเดียวกัน เขาก็ทิ้งบาดแผลใหญ่ในเรื่องการละเมิดสิทธิมนุษยชนและการทุจริตคอร์รัปชัน จนต้องโทษจำคุกยาวนานในเวลาต่อมา มรดกทางความคิดแบบ “ฟูจิโมริสโม” ที่เป็นทั้งบันไดและโซ่ตรวนสำหรับเคโกะตลอดมา
ความพยายามของเคโกะ ในการก้าวสู่ตำแหน่งประธานาธิบดีของเปรูนั้น เกิดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี 2554 และเธอประสบกับความปราชัย ในการเลือกตั้งรอบตัดสินถึงสามครั้งติดต่อกัน คือในปี 2554,2559 และ 2564 โดยเฉพาะในการเลือกตั้งเมื่อปี 2564 ซึ่งเคโกะแพ้ให้แก่ นายเปโดร กัสตีโย อดีตครูซึ่งลงสมัครในฐานะตัวแทนพันธมิตรการเมืองฝ่ายซ้าย ด้วยส่วนต่างคะแนนเพียงไม่กี่หมื่นเสียง
ความพ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าประกอบกับการถูกดำเนินคดีในข้อหาคอร์รัปชัน เกี่ยวกับการระดมทุนหาเสียงที่ทำให้เธอต้องเข้า ๆ ออก ๆ เรือนจำหลายครั้งระหว่างปี 2561-2563 เกือบจะทำให้เส้นทางของเธอดับสูญ อย่างไรก็ตาม การที่ศาลฎีกายกฟ้องคดีความทั้งหมดเมื่อปีที่ผ่านมา เป็นการเปิดทางให้เธอกลับเข้าสู่สนามการเมืองอีกครั้ง และแน่นอนว่า เธอต้องลงสมัครรับเลือกตั้งชิงตำแหน่งผู้นำคนใหม่ของเปรู
ชัยชนะอันหืดจับด้วยคะแนนเสียง 50.135% ต่อ 49.865% เฉือนชนะผู้สมัครฝ่ายซ้ายไปเพียงประมาณ 50,000 คะแนน ในการเลือกตั้งรอบชิงดำเมื่อเดือนมิ.ย. ได้จารึกชื่อของเคโกะ ในฐานะว่าที่ประธานาธิบดีหญิงคนใหม่ของเปรู ซึ่งจะรับตำแหน่งในวันที่ 28 ก.ค. นี้
การขึ้นสู่อำนาจของเธอไม่เพียงแต่เป็นการล้างตาจากความพ่ายแพ้ในอดีต แต่ยังส่งสัญญาณถึงการหมุนวงล้อการเมืองของลาตินอเมริกากลับสู่ปีกขวาอันทรงพลัง เคียงข้างผู้นำอนุรักษนิยมยุคใหม่อย่าง ประธานาธิบดีฆาบิเอร์ มิเล ผู้นำอาร์เจนตินา และประธานาธิบดีนายิบ บูเคเล ผู้นำเอลซัลวาดอร์ รวมถึงได้รับการขานรับดีจากกลุ่มนักลงทุน ซึ่งต้องการรัฐบาลเปรูที่มีเสถียรภาพ
อย่างไรก็ตาม ชัยชนะครั้งนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของบททดสอบที่แท้จริง สิ่งที่เคโกะต้องเผชิญต่อจากนี้คือ “เปรูที่กำลังแตกแยกเป็นสองขั้ว” ระหว่างคนเมือง คือประชาชนในกรุงลิมา ที่ทุ่มลงคะแนนให้กับเธอ กับชาวเปรูในแถบชนบทอันห่างไกล ที่ยังคงชิงชังระบอบฟูจิโมริ ยิ่งไปกว่านั้น สภานิติบัญญัติที่ยังแบ่งฝักแบ่งฝ่ายกันอย่างชัดเจน รวมถึงประวัติศาสตร์การเมืองของเปรูในช่วงทศวรรษล่าสุด ที่ฝ่ายตรงข้ามพร้อมรวบรวมเสียงเพื่อถอดถอนผู้นำได้ตลอดเวลา จะเป็นขวากหนามสำคัญในการบริหารประเทศ
ในวัย 51 ปี เคโกะ พิสูจน์แล้วว่า เธอคือผู้อยู่รอดทางการเมืองซึ่งทรหดที่สุดคนหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอไม่ใช่การเอาชนะการเลือกตั้ง แต่คือการพิสูจน์ว่า เธอจะเป็นผู้นำที่นำพาเปรูไปสู่ “ยุคใหม่แห่งผลลัพธ์และความเชื่อมั่น” ได้จริง หรือจะเป็นเพียงแค่การพาประเทศกลับไปสู่เงาอดีตอันขัดแย้งของตระกูลฟูจิโมริอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งเวลาและผลงานเท่านั้นจะเป็นสิ่งให้คำตอบ.
ทีมข่าวต่างประเทศ
เครดิตภาพ : REUTERS
