ฟังดูง่าย แต่นายกฯ คนใดจะกล้าทำ กล้ามีเรื่องกับข้าราชการ
ทำให้ย้อนคิดถึง “นวัตกรรมการจัดการภาครัฐสมัย โทนี่ แบลร์” นายกฯอังกฤษ ในช่วงปี 1997– 2007 ที่เป็นหน่วยพิเศษเรียกว่า PMDU (Prime Minister’s Delivery Unit) หรือ “หน่วยขับเคลื่อนผลสัมฤทธิ์ของนายกฯ”
ตอนนั้นเศรษฐกิจของอังกฤษตกต่ำ โทนี่ แบลร์ คิดว่านโยบายที่ดีจะไร้ค่าถ้าไม่ติดตามให้เกิดผลจริง จึงตั้งหน่วยพิเศษ PMDU ซึ่งเป็นหน่วยงานเร่งผลสัมฤทธิ์ขึ้นตรงกับนายกฯ จี้งานกระทรวงต่าง ๆ ที่อืดอาดล่าช้า ใช้วิธีกระตุ้นกดดันผลงานแบบเอกชน ให้ข้าราชการรายงานผลงานรายอาทิตย์ เหมือนการรายงานผลงานตรงกับบอร์ดบริหารของบริษัท
หน่วย PMPU นี้เป็นหน่วยงานขนาดเล็ก มีคนประมาณ 30–40 คนทำงานเต็มเวลา ประกอบด้วยทีมงานหัวกะทิ นักวิเคราะห์ข้อมูล และผู้เชี่ยวชาญการบริหารจากภาคเอกชน ใช้ระบบที่เรียกว่า “ศาสตร์แห่งการส่งมอบงาน” โดยสมัยนั้นโฟกัส 4 เรื่องใหญ่ สาธารณสุข การศึกษา คอร์รัปชันและอาชญากรรม และการคมนาคมขนส่ง โดยจัดกลุ่มภารกิจงานเป้าหมาย ให้สัญลักษณ์สี เขียว เหลือง แดง รู้ว่าผลงานที่ต้องส่งมอบติดขัดตรงหน่วยงานไหน นายกฯ จะสั่งการแก้ไขทันที
นวัตกรรม PMPU นี้ ได้ทลายไซโลราชการ ที่เป็นข้ออ้าง รมต. และปลัดต่างกระทรวงต้องรายงานผลงานร่วมกัน และแก้ไขไปพร้อมกัน ถือเป็นการกดดันจากด้านบน ด้วยระบบข้อมูลที่โปร่งใส รมต. ใดติดตัวแดงต่อเนื่องแก้ไขไม่ได้ก็จะถูกปลดออกเปลี่ยนคนใหม่ ผลสำเร็จของหน่วย PMPU นี้ได้ใจประชาชน ทำให้คะแนนนิยมของนายกฯ แบลร์เพิ่มขึ้น อยู่ได้นาน
แต่ความสำเร็จจากผลงานก็ต้องแลกมาด้วยความไม่พอใจของเหล่าข้าราชการ ที่ชอบทำงานเช้าชามเย็นชาม มีทั้งต่อต้าน เตะถ่วงไม่ให้ความร่วมมือ ปลอมตัวเลข เอาข้อมูลที่ไม่ได้ผลออกนอกระบบ บางครั้งข้าราชการจะเน้นผลงานเฉพาะกิจที่ PMPU จับตา โดยละทิ้งงานประจำที่ KPI ไม่ได้วัด ซึ่งทำให้ขาดจิตวิญญาณในการให้บริการประชาชน
หน่วย PMPU ต่างจากคณะกรรมการร่วม ครม. เศรษฐกิจพลัส ที่เน้นความคิด และนโยบาย หน่วยเฉพาะกิจ PMPU นี้เน้นการไล่จิกงาน รื้อระบบที่เป็นคอขวด ทำงานเต็มเวลา ถ้าท่านนายกฯ ตั้งหน่วยงานนี้ จะได้เป้า “เคพีไอ พลัส” ทันที.
