ผมเจอมากับตัวเอง ชาวบ้านมีปัญหากันเรื่องที่ดิน โดยอีกฝ่ายไปขอออกโฉนดก่อน ทับที่ดินของคนอื่นซึ่งเป็นที่ดินข้างเคียง เจ้าหน้าที่สำนักงานที่ดินจังหวัดทราบในภายหลัง แต่ตั้งหลักอยู่พักใหญ่ สุดท้ายแค่ดูเอกสารเกี่ยวกับที่ดินของทั้งสองฝ่าย แล้วก็เพิกถอนโฉนดที่ออกผิดพลาด เรื่องง่ายๆ จบแค่ในระดับจังหวัด ไม่ต้องไปถึงศาล
แล้วเรื่องที่ดินบริเวณเขากระโดง จ.บุรีรัมย์ มันยากเย็นอะไรนักหนา? สำนักงานที่ดิน จ.บุรีรัมย์ และกรมที่ดิน กระทรวงมหาดไทย
เพราะการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) ยืนยันตามคำพิพากษาศาลฎีกา คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ และคำพิพากษาศาลปกครองกลาง ถือเป็นที่สุด และมีผลผูกพันทุกฝ่าย ว่าที่ดินรถไฟตอนแยกเขากระโดง บริเวณ ต.อิสาณ ต.เสม็ด อ.เมืองบุรีรัมย์ จำนวน 5,083 ไร่ 80 ตารางวา เป็นกรรมสิทธิ์ของ รฟท. อันเป็นที่ดินของรัฐ
การออกเอกสารสิทธิในที่ดินทับซ้อนที่ดินของ รฟท. เป็นการออกเอกสารสิทธิโดยคลาดเคลื่อนและไม่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งทุกภาคส่วนควรเคารพต่อคำพิพากษาอันเป็นบรรทัดฐานสูงสุดทางกฎหมาย โดยการปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายในการเพิกถอนเอกสารสิทธิในที่ดินดังกล่าว เพื่อนำที่ดินมาเป็นของรัฐ
แต่ปลัดกระทรวงมหาดไทย-รองปลัด-อธิบดีกรมที่ดิน รีบออกมาแถลงต้อนรับรัฐบาลนายอนุทิน ชาญวีรกูล ว่าได้ปฏิบัติตามแนวทางคำพิพากษาศาล คือ เพิกถอนโฉนดไปแล้ว 35 แปลง
คำถาม คือ แล้วที่เหลืออีกกว่า 900 แปลง ล่ะ? ใจคอจะให้ รฟท.ไปไล่ฟ้องเอาเองเป็นราย ๆ แปลง ที่ได้โฉนดกันมาโดยมิชอบ ตามแนวทางที่นายพิพัฒน์ รัชกิจประการ พูดไว้ก่อนเข้ามามีอำนาจเต็มในตำแหน่งรองนายกฯ และรมว.คมนาคม อย่างนั้นหรือ?
เมื่อวันที่ 29 ก.ย. 68 นายวีริศ อัมระปาล ผู้ว่าการ รฟท. ลงนามให้สำนักงานอาณาบาล ดำเนินการฟ้องเพิกถอน หรือฟ้องขับไล่ผู้ยึดถือครอบครองที่ดิน โฉนดเลขที่ 3466 และเลขที่ 8564 บริเวณแยกเขากระโดง
โดยก่อนหน้านี้ รฟท.ได้มีหนังสือ ลงวันที่ 21 มี.ค.68 เพื่อขอความอนุเคราะห์อัยการสูงสุด รับดำเนินคดีแทน รฟท. โดยยื่นฟ้องคดีต่อศาลเพื่อขอให้ศาลมีคำพิพากษาเพิกถอนเอกสารแสดงสิทธิในที่ดินที่ออกทับซ้อนที่ดินของรฟท. ขับไล่และเรียกค่าเสียหายจากผู้ถือเอกสารสิทธิ และผู้ยึดถือครอบครองในบริเวณทางแยกเขากระโดง ซึ่งปัจจุบัน (29 ก.ย. 68) สำนักงานอัยการสูงสุด ยังไม่แจ้งกลับมา ทางรฟท.จึงต้องดำเนินการฟ้องเอง
“พยัคฆ์น้อย” ตรวจสอบทราบว่า โฉนดที่ดินเลขที่ 3466 มีเนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 55.8 ตารางวา ส่วนโฉนดที่ดินเลขที่ 8564 มีเนื้อที่ 37 ไร่ 1 งาน 65 ตารางวา ซึ่งที่ดินทั้งสองแปลงครอบครองเพื่อทำประโยชน์โดยคนบ้านใหญ่
อันที่จริงเรื่องนี้ถ้ายอม “หมอบ” ตั้งแต่แรก แล้วขอเช่าที่ดินจาก รฟท. เพื่อทำประโยชน์ทางธุรกิจต่อไป ก็ไม่มีปัญหาบานปลายมาถึงทุกวันนี้
พยัคฆ์น้อย
