ทั้งนี้ “พ่อ–ลูก 2 ฮุน” นั้นเป็น “ตัวการสำคัญที่ทำให้เขมรคุกคามไทยอย่างหน้ามึน” โดยที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยแคร์ชีวิตทหารเขมรเองเอาเสียเลย!! อย่างไรก็ตาม เมื่อเกิดการสู้รบ ฝ่ายไทยก็ย่อมเสี่ยงสูญเสียเช่นกัน ซึ่งการที่พลเรือนไทย “หนีจากพื้นที่ที่ไฟสงครามลามถึง–อาจลามถึง” ก็จำเป็นต้องทำ ซึ่งเรื่องนี้ก็ “มีหลักวิธี” ที่ ณ ที่นี้จะสะท้อนต่อข้อมูล…
คนไทยไม่น้อย “จำเป็นต้องรู้หลักวิธี”
เพราะ “ไฟสงครามนั้นใกล้ชิดติดตัว”
ก็ “ต้องรู้วิธีเอาชีวิตรอดจากสงคราม”
และว่าด้วยเรื่องการ “เอาตัวรอด-เอาชีวิตรอด” ที่ทาง “ทีมสกู๊ปเดลินิวส์” จะสะท้อนต่อข้อมูล ณ ที่นี้… เรื่องการเอาตัวรอดหรือ “การเอาชีวิตรอดจากไฟสงคราม” นั้น… “หลักวิธีต่าง ๆ” ก็มีข้อมูลคำแนะนำไว้ผ่านบทความ “วิธีเอาชีวิตรอดจากสงคราม” ที่จัดทำโดย ทีมงานวิกิฮาว (wikihow.com) โดยมีการแบ่งออกเป็น “4 หลักวิธี” ด้วยกัน นั่นคือ… 1.การดูแลความปลอดภัย, 2.การค้นหาเสบียง, 3.การหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บและเรียนรู้การปฐมพยาบาล, 4.การตั้งสติให้ดี…ซึ่งแม้สงครามที่คนไทยเผชิญอาจไม่ถึงขั้นที่หนักเหมือนพื้นที่อื่น ๆ ของโลก แต่ข้อมูลนี้ก็ใช้เทียบเคียงเพื่อความปลอดภัยได้
กล่าวคือ…หลักวิธีที่ 1 “ดูแลความปลอดภัย” ได้แก่… พยายามย้ายไปอยู่ในพื้นที่ที่ห่างจากการต่อสู้หรือเกิดสถานการณ์เช่น บริเวณที่ห่างจากสมรภูมิรบหลัก พื้นที่ที่ไม่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ อย่างไรก็ตาม แม้บางพื้นที่จะปลอดภัยกว่า แต่การขอความช่วยเหลือก็อาจยาก นี่ก็ต้องคำนึงถึง, หาสถานที่หลบภัยอย่างในต่างประเทศที่มีสงคราม ก็เช่น อาคารอิฐแข็งแรงและมีชั้นใต้ดิน ที่ทนต่อการปะทะได้ดี ทั้งยังช่วยกำบังให้พ้นสายตาผู้ประสงค์ร้าย ส่วนกรณีที่ต้องหลบซ่อนในป่าถ้าเป็นไปได้ก็ควรสร้างที่พักเพื่อป้องกันตนเองจากสภาพอากาศ และควรซ่อนตัวได้ง่ายกรณีมีอันตรายมาถึงบริเวณนั้น
นอกจากนี้ กับหลักวิธีนี้ยังมีคำแนะนำเพิ่มว่า ควรหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าให้ได้มากที่สุดซึ่งแม้สงครามอาจทำให้คิดเรื่องการต่อสู้ แต่ในความเป็นจริงแล้วพลเรือนส่วนใหญ่มักจะเอาชีวิตรอดได้ด้วยการหลีกเลี่ยงการปะทะให้ได้มากที่สุด ซึ่งสำหรับการหลีกเลี่ยงการปะทะนี้ยังอาจหมายถึงการหลบหนีจากบริเวณที่ไม่ปลอดภัยด้วย …นี่เป็นหลักวิธีที่ 1 ที่มีการแนะนำ
หลักวิธีที่ 2 “พยายามหาเสบียง” ได้แก่… พยายามตุนทรัพยากรทันทีที่เริ่มมีการสู้รบโดยเฉพาะอาหารกระป๋อง อาหารที่ไม่เน่าเสีย อาหารบรรจุห่อ น้ำดื่ม รวมถึงยาและผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดด้วยเพราะอาจจำเป็นต่อการรักษาสุขภาพในภาวะสงคราม, พยายามหาแหล่งน้ำสะอาด ซึ่งในต่างประเทศที่มีสงครามนั้นน้ำมักเป็นทรัพยากรสำคัญที่ขาดแคลน และหลักวิธีนี้ก็ยังมีคำแนะนำที่รวมถึง รวบรวมเอกสารสำคัญ ๆ เอกสารต่าง ๆ ที่สามารถจะใช้ยืนยันตัวตนได้ โดยเอกสารยืนยันตัวตนนั้นจะยิ่งสำคัญมากกรณีสงครามขยายวงใหญ่โตขึ้น …ทั้งนี้ หลักวิธีที่ 2 นี้ควรจะทำทันทีเมื่อเริ่มมีการสู้รบ
หลักวิธีที่ 3 “หลีกเลี่ยงการบาดเจ็บและโรคภัยไข้เจ็บ” โดยจริง ๆ แล้วแม้จะไม่มีสถานการณ์ร้ายแรงใด ๆ ก็ ควรมีการเรียนรู้วิธีปฐมพยาบาลเบื้องต้นเตรียมไว้ จะได้ใช้รักษาอาการบาดเจ็บที่อาจเกิดขึ้นกับตัวเองหรือคนใกล้ชิด ซึ่งถ้ามีแผล ให้พยายามใช้น้ำสะอาดล้างแผล อย่าใช้น้ำสกปรกที่ไม่ผ่านการฆ่าเชื้อกับแผลเด็ดขาด เพราะอาจทำให้เกิดการติดเชื้อ จนเกิดอันตรายร้ายแรง, ควรอยู่ให้ห่างจากอาวุธยุทโธปกรณ์ในกรณีที่บังเอิญไปพบเจอ เพราะอาจเป็นอันตรายได้อย่างไม่คาดคิด, พยายามกินอาหารที่ดีต่อสุขภาพให้ได้มากที่สุด แม้จะทำไม่ได้ตลอด แต่ถ้าพอทำได้ก็พยายามทำให้ได้มากที่สุด
หลักวิธีที่ 4 “ตั้งสติให้ดี” หลักนี้ก็ควรทำตั้งแต่แรกซึ่งข้อมูลโดย ทีมงานวิกิฮาว ยังให้คำแนะนำไว้อีกว่า… พยายามติดตามข่าวสารเกี่ยวกับสงครามให้ได้มากที่สุดเพราะคือสิ่งสำคัญในการที่จะเอาตัวรอด แม้ข่าวสารจะมีน้อย แต่ก็ควรพยายามให้ได้มากที่สุด โดยเฉพาะข่าวสารข้อมูลพื้นที่ปลอดภัย สถานการณ์พื้นที่หลบภัย, พยายามรักษาความสัมพันธ์กับครอบครัว เพื่อนบ้าน คนอื่น ๆ เพื่อช่วยกันให้ผ่านพ้นวิกฤติไปได้ อีกทั้งยังอาจมีการแบ่งปันอาหารและทรัพยากรให้กัน, สร้างทัศนคติทางใจเชิงบวกที่แม้ว่าอาจจะยากเป็นพิเศษในกรณีมีสงคราม แต่ก็ต้องพยายามรักษาทัศนคติที่เป็นบวกเอาไว้ เพื่อไม่ให้สิ้นหวังในการจะเอาชีวิตรอดจากภัยสงครามที่เกิดขึ้น …ต่าง ๆ เหล่านี้เป็นโดยสังเขปจาก “คำแนะนำที่รู้ไว้ใช่ว่า…”
และในแหล่งข้อมูลดังกล่าวข้างต้นยังชี้ “ข้อพึงระลึก” เพื่อการ “เอาชีวิตรอดจากสงคราม” ไว้ด้วยว่า… ต้องตั้งสติและปฏิบัติตามขั้นตอนเพื่อความปลอดภัย ซึ่งวิธีการ-ทักษะต่าง ๆ ดังที่ว่ามาจะช่วยในการพยายามเอาชีวิตรอด และที่สำคัญต้องไม่ลืมว่าสงครามไม่ใช่หนังหรือวิดีโอเกม อย่าเลียนแบบโดยเด็ดขาด ต้องใช้การแก้ปัญหาตามความเป็นจริง
ทั้งนี้ ข้อมูลคำแนะนำต่าง ๆ ดังที่ได้สะท้อนต่อมาข้างต้นนี้ แม้จะไม่มีสงครามแต่ก็ รู้ไว้ใช่ว่า–รู้ไว้เผื่อปรับใช้เป็นวิธีเอาตัวรอดในเหตุฉุกเฉินร้ายแรงอื่น ๆ ได้ ส่วนสงครามที่คนไทยจำนวนไม่น้อยต้องเผชิญเพราะ “เขมรหน้ามึนเกเร” แม้ไม่ถึงขั้นที่หนักหนาสาหัสเหมือนที่พื้นที่อื่น ๆ ของโลกต้องเผชิญ แต่คนไทยก็ใช้เทียบเคียงเพื่อความปลอดภัยที่มากขึ้นได้
“วิธีรอดภัยสงคราม” นั้น “รู้ ๆ ไว้ก็ดี”
“ไฟสงคราม” ยุคนี้ “ใกล้ตัวคนไทย”
“ร้อนซ้ำ ๆ” ก็ “ดังที่เห็น ๆ กัน!!”.
ทีมสกู๊ปเดลินิวส์
